Posted in Մայրենի

Նամակ Հովհաննես Թումանյանին

Բարև  Հովհաննես Թումանյան։   Դու շատ լավ գրող էիր, ծերացար, մահացար,  էլ նոր հեքիաթներ, պատմություններ չես հորինում։ Հիմա  քո հորինած  հեքիաները կարդում ենք։  Ես կարդացել եմ «Քաջ Նազարը»,   «Մի կաթիլ մեղրը»,  «Անբան Հուռին»,  «Ձախոռդ Փանոսը», «Պոչատ աղվես»։ Ինձ ամենաշատը դուր է եկել  «Պոչատ աղվեսը»։ Շնորհավոր 151 ամյակդ։

Posted in Մայրենի

Շուն ու կատուն

Շունն ու կատուն

Ժամանակով Կատուն ճոն էր,
Շունն էլ գըլխին գըդակ չուներ,
Միայն, գիտեմ ոչ` որդիանց որդի,
Ճանկել էր մի գառան մորթի:

Եկավ մի օր, ձմեռվան մըտին,
Կատվի կուշտը տարավ մորթին:

— Բարի աջողում, ուստա Փիսո,
Գլուխըս մըրսեց, ի սեր Աստծո,
Ա՛ռ էս մորթին ու ինձ համար Continue reading “Շուն ու կատուն”