Posted in Ուսումնական նյութեր, Իմ ստեղծագոռծությունները

Գարնան մասին չմացող գյուղ

Ես արթնացա, բայց ոչ իմ տանը այլ մի տանը, որի պատերը ծառեր էին, իսկ տանիքը տերևներ։ Դե սկսենք վերհիշել, թե ոնց ես հայտնվեցի այս տանը։ Ես առավոտը արթնացա նպատակով, որ կգտնեմ մի հրաշալի տուն։ Ես ընկա ճանապարհ, հասա մի գյուղի, որտեղ գարուն չէին տեսել։ Ես սկսեցի խոսել մի գյուղացու հետ։

Նա ասաց․

-Մենք գարուն չենք տեսել, և ի՞նչ է դա։

Ես պատասխանեցի․

— Դա եղանակ է, որում ամեն ինչ ծաղկում է։

Եվ ես հարցրեցի․

—Որտեղի՞ց ես հայտնվեցի այդ տանը։

Նա պատասխանեց ․

— Լավ, կասեմ, մենք էինք ցանել ծառերը ,և քո տունը այդպիսի տպավորութուն է թողնում իսկ երկրորդ պատճառ, քո ուզածը իրականա։

Գարուն է բացվել․ երաժշտություն

Posted in Մայրենի, Ուսումնական նյութեր, Իմ ստեղծագոռծությունները

Փաթիլը

Ես ապրում էի մի մոլորակում, որտեղ շատ ցուրտ էր։ Ես որոշեցի ճամփորդել մեր մոլորակով , որպեսզի գտնեմ այդ սառնության պատճառը։ Գնացի անտառ կախարդական ծառի մոտ, այն կախարդական էր, որովհետև կարողանում էր խոսել և շատ խելոք բաներ էր ասում։ Ես գնացի նրա մոտ և հարցրեցի․

— Ինչո՞ւ է մեզ մոտ այսքան ցուրտ։

Նա պատասխանում է․

— Ես այդ հարցի պատասխանը չգիտեմ, որովհետև իմ մտքի խնձորները վերջացել են ինձ բերես դրանցից, ես քեզ քո հարցի պատասխանը կասեմ։

Ես ասացի լավ,

Գնացի, որ, բերեմ մեկ էլ տեսնեմ երեք հատ է մնացել ու հերթ էր մտածեցի ասեմ ․։

— Ինձ այս խնձորները պետք են, որպեսզի մեր աշխարհը տաքացնեմ։ Տարա այդ խնձորները ծառի մոտ նա կերավ և ասաց։

— Թելով կապի՛ր ինձ և երկու մյուս կախարդական ծառերի հետ, որ մեր մտքերը կապվեն։

Ես թելով կապեցի իրենց և գնացի մեր մոտի ծառին էլի հարցրեցի,

Իսկ նա պատասխանեց․

—Որովհետև մենք ապրում ենք փաթիլի վրա։

Posted in Հորինուկներ, Մայրենի, Իմ ստեղծագոռծությունները

Ինձ համար ամենաթանկ բանը

Հայրս ուժեղ ծրագրավորման թիմի ղեկավարն էր։ Նա ինձ և եղբորս կանչում է իր մոտ և ասում է․

—Ես ձեզ տալիս եմ հիսուն օր ժամանակ, որպեսզի ինձ ասեք երկու բան, որը չկա ։

Ես ասացի․

—Լավ, հայրիկ։

Ես զբոսնում էի այգով և մտածում ինչ այնպիսի բան կա, որ չկա հայրիկի աշխատատեղում։Այդ ժամանակ եղբայրս տանը նստած կարդում էր “Ամենապիտանի բանը” հեքիաթը: Նա այդտեղից վերցնում է օրինակ և որոշում է, որ հացն է ամենապիտանի բանը, որը չկա հայրիկի աշխատատեղում։ Ես այդ ժամանակ հասկացա, որ դա ազատությունն է։Եվ այդ պահին մեր ժամանակը լրանում է։ Հայրը մեզ կանչում է իր մոտ և ասում եղբորս․

—Ի՞նչ կասես, որ իմ աշխատատեղում չկա։

Եղբարս պատասխանում է․

—Հաց չկա, հայրիկ, քո աշխատողները միշտ գնում են դրսում են սնվում։

—Լավ։ Իսկ դո՞ւ ինչ կասես, տղաս։

— Ազատություն չկա, միայն հանգստին կարող են դուրս գալ։

Posted in Մայրենի, Իմ ստեղծագոռծությունները

Եռագույնի տեսքով անտառը

Ես առավոտյան արթնացա և տեսա դեղին գույնի մեջ կորած անտառ։ Բարձրացա մի ծառ, որ տեսնեմ ինչ-որ տեղ կա, որը դեղին չէ նայում եմ ինձնից 40 մղոն հյուսիս-արևելք։ Քայլում եմ դեպի այդ կետ մոտավորապես․ 20 մղոն էի անցել, տեսա մի տնակ, վրան գրա՛ծ վաճառվում է։ Ես մտածում եմ, թե ով կարող է սա, վաճառել հետ գնացի հենվեցի։

Continue reading “Եռագույնի տեսքով անտառը”