Posted in Մայրենի, Ուսումնական նյութեր

Սարերի աշունը

Ես բարձրանում էի մի սար, որի բարձրությունը 1333350000 կմ էր։ Բարձրանալիս տեսա ինչ-որ գիծ որից հետո ճամփաբաժան էր։ Կար երկու ճանապարհ և մեջտեղը նստած էր մի ծերունի իմաստուն պապիկ։ Ես հարցրեցի․

— Ու են տանում այս ճանապաները։

—Առաջինը Արեգստան սարից իջացնելով երկրորդը անհայտա ով գնացելա ել հետ չի եկել։

—Ես Արեգստանում եղել եմ նոր տպավորթյուններ եմ ուզում։

— Դե սենց գնա բարի ճանապարհ։

ես գնացի և տեսա մի գեղեցիկ ձի։ Որի կոխքը գրված Էր, ով գա այս ճանպարհով այս ձին իրեն է պատկանում ես մտածեցի որ նա դեռ այս սարի վրա է ուրեմն բոլորը գնում են Արեգստան։ Ինչ անեմ ես կվերցնեմ։ Նրա անունը Մակար ամենա արագ արագությունը 90 կմ/ժ։ Նստեցի նրա վրա նա վազեց դեպի վեր։ Մեզ մնաց բարձրանլ 133 կմ ես նայեցի շուռջբոլորը և տեսա տիեզերքումենք միքիչ վերև արևնա։ Բարձրացանք մոտավոր 120 նայում եմ ինչքան է մնում բարձրանալու 13 կմ ։ Դրանից երկու րոպե հետո ձին սկսում է խոսալ մեր լեզվով նա ասում է

—ինչքա եմ հոգնել։

—հեսա կկանենք։

Մենք տեսանք խոտի դեզ մենք յնտեղ կանեցինք։ Նա հաց կերավ։ Մեզ մնաց 1կմ։ Հենց սարի գագաթից երևաց արևը շատ գեղեցիկ։Հետ գալուց կանգնեցինք ծերունու մոտ և նրան ասացինք այս ճանապարհը տանում է այս սարի գագաթ։

—պարզ է։

Այնտեղ երորդ ճանապարհ է բացվել մենք դրանով գնացինք հայտնվեցինք անծառ ճանապարհ որը մեզ անեց Խուստուփ լեռ։ Ես մոռացա նշել որ Խուսռուփից իջանք ճամփաբաժանին այնտեղ ամեն ինչը դեղի էր։

Author:

Ես Արեգ Տոնոյանն եմ: Սովորում եմ Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրի Հյուսիսային դպրոցի 3.1 դասարանում: Սիրում եմ ճամփորդել:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s