Posted in osen, Հորինուկներ, Մայրենի

Ճանապարհ

Ես գնում էի մի ճանապարհով, որը տանում էր երկինք։ Ես գնում էի, գնում։  Ոչ մի բան չի երևում։ Մեկ էլ մի հատ ծառ, որի վրա աճում էին դեղձախնձորներ։ Ես բարձրանում էի ծառը, քաղում դեղձախնձորները և շարունակում  իմ  ճանապարհը։ Հենց հասա երկնքին, այնտեղից սիրուն տեսարան էր բացվում դեպի երկիր մոլորակ։ Իմ գնացած ճանապարհը ինձ ցույց էր տալիս, թե ինչքան սիրուն է մեր մոլորակը։

Հետ վերադառնալուց թեքվեցի, ուղղությունս փոխեցի ու սկսեցի բարձրանալ մի ծառազուրկ ճանապարհով, բարձրացա, բարձրացա, հայտնվեցի Խուստուփի գագաթին։

Ահա թե ուր տարավ ինձ իմ ճանապարհը։

Author:

Ես Արեգ Տոնոյանն եմ: Սովորում եմ Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիրի Հյուսիսային դպրոցի 3.1 դասարանում: Սիրում եմ ճամփորդել:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s